.....'t was in Umbrie, het was aangenaam warm, we aten aan deze tafel en keken uit op eindeloze korenvelden doorspikkeld met rood van klaprozen. als de wijn uit het glas was, ging er een roos in.
ik kom naast je staan de wereld is klein zo
en al haar vogels, en Lippi.
en zijzelf natuurlijk!
wat een vertrouwd en elegant en beschaafd beeld van een tijd.
...kijkt zij de wereld en haar leven in
gaat ze van schoot naar schoot
krijgt ze haar eerste hapje van het oude zilver
de zachte handen die haar dragen
de geanimeerde vertrouwde stemmen
kijk maar goed, en nog eens!
en zie hoe mooi je ons leven maakt