laatste dag van het jaar

vreemde dag, het hele leven draait om denken over 'daar'. Nichtje maakt het goed en aan haar nogal luchtige reisverslag te merken hebben ze geen flauw idee wat daar nou aan de hand is.
kan m'n draai niet vinden.
gisteravond laat en gezellig geborreld in het huis van T samen met B en H.
vannacht hoorde ik met een klap de muizenval dichtslaan,daarna een geflap van een klein lijfje, dorst bijna niet te kijken.
jawel ze was uit de val ontsnapt maar wel met ernstig bloedend letsel (zoveel bloed uit zo'n klein beestje)
daar zaten we dan met onze middelbare blote heldenlijven, natuurlijk moest P het beestje opruimen...dat doe ik niet meer... maar gif ook niet..
nou ja dit lijkt me nog het minste van alle leed.
nu T ophalen en samen de dag doorkomen en morgen weer beginnen met een flinke wandeling in groot en goed gezelschap.
het nieuwe licht zit al in de lucht, sneeuwklokjes bloeien, helleborus ook!
ik heb nog nooit zo'n zin gehad in een wereld die weer opnieuw begint, ongeschonden opnieuw maar niet vergeten!

dichtbij geluk

dichtbij geluk
terwijl de wereld bijna verging, tenminste een flink stuk ervan,waren wij bij elkaar met mensen die ons lief zijn.
het zilver gepoetst, veel kaarsen en veel pril geluk.
jazeker we tellen onze zegeningen.
maar zijn ook domweg gelukkig dat het er allemaal nog is, dat het nog steeds bestaat; de onbaatzuchtige liefde/vriendschap. en dat onze kinderen het vanzelfsprekend overnemen.
... en nu worden de doden geteld, met het uur worden het er meer. en past ons nederigheid en doen wat we kunnen.

merel

godsamme...ging het toch verkeerd.
omdat het vroor was ik een paar x in de weer de vogeltjes vers water te geven, en dan wel zo weinig dat ze er niet in kunnen badderen. een merel kon het niet laten zijn linkervleugel bevroor en hij kon zich amper meer uit de weg maken, met z´n rechtervleugel vliegen ging wel maar door disbalans viel ie gewoon uit de lucht.
alles afgezochd naar een netje / geen netje dus / en maar een mand en grote badhanddoek gebruikt om ´m te vangen, dat lukt niet. wat stro onder de heg gelegd, en dat heeft ie ook gevonden...maar dood nu.

klein geluk

dat je dat doet... in de avondkou naar lieve mensen lopen een eindje verderop. dat daar dan de tafel prachtig gedekt staat,al een piepklein beeldschoon kerstboompje met lampjes in de kamer, dat je daar dan de hele avond geniet van een prachtig maal en mooie wijn en van goed gezelschap. en dan in de nacht samen naar je warme bed...
ergens op het net vond ik deze foto: goed voor een glimlach!
'k ben niet meer zo gewend aan wijn 's avonds; dus nu beetje brak.
geeft niet; de kachel aan en stapels te lezen

beeld van ron rooijakkers

keizerkarelpodia 3de prijs
in ieder geval is te zien dat ze de derde prijs heeft.
maar de foto van het beeldje is niet zo best vrees ik. venzogoed zijn we met z'n trots!

een vrouw in berlijn/der untergang/philip roth

roth
We waren in de stemming om iets leuks te doen met ons weekend.
lief was zowaar zijn beloofde vrijdag vrij. We tutten wat aan en de zaterdag was geheel en al voor ons zelf inclusief verse broodjes sapjes kranten. en lang in bad... met ' een vrouw in berlijn', van Anoniem. dagboekaantekeningen van april tot juni 1945. Het lag er al een tijdje, en ik kwam er moeilijk doorheen.
Dit boek wordt bij de boekgrrls uitgebreid besproken. Hoe het mogelijk is dat je in een/zo'n/welke? oorlog overleefd, schrijft deze anonieme vrouw met een zakelijke, koel registrerende pen. Misschien is dat het enige wat je kunt: registreren.
Zij zat in mijn hoofd deze vrouw en ging er moeilijk uit.
Goed, we zouden wat leuks etc. Ergens lekker eten en dan naar de film?
Hij regelt het, en we eten samen (was ineens niet meer zo vanzelfsprekend - dat je ergens lekker gaat eten - ik bedoel na dat boek, waarin zij restjes aardappel verstopt en doseert). En dan was er de film: 'Der Untergang' bijna drie uur in een bioscoop waar de stilte steeds zwaarder werd. Een indringende, imposante, akelige, controversiele heel goeie film.
Bruno Ganz met zijn maffe accent, de fanaten om hem heen, de lieve meisjes. De wereld zoals die is. Ongelooflijk knap dat je zoiets kunt laten zien, nog ongelooflijker dat het bestaat!
De vrouw waarover ik las was daar! In die chaos, ellende,onzekerheid!
En nee geen borreltje meer, maar naar huis.
En daar ligt naast mijn bed 'het complot tegen amerika' van Philip Roth.
Hij beschrijft hoe 'als' Eisenhower geen president was geworden maar in het geval van dit boek Lindbergh. Hoe in een gewoon en tamelijk gelukkig gezin de angst binnendruppelt, hoe effectief een bevolkingsgroep wordt geïsoleerd.
Kortom Hoe dingen gebeuren...
En Hoe hulpeloos we daar in zijn...

Hoe moet dat nou hier met die Mozart/Messias in ons midden?

onbehagen

omdat het leven altijd weer zijn geweldige gang gaat, had ik het nog niet zo in de gaten.
maar na de boodschappen, postkantoor (alweer te laat voor de mooie kerstkaarten- het is geeneen ssinterklaas!) huis schoon vanwege koor vanavond en de de onvermijdelijke was van M., keek ik rustig het journaal van 18.00uur.
dat was schrikken, hoorden we dit al niet eerder?
ik vret unne bessum; dit gaat gebeuren.
als je denkt dat het niet meer erger kan blijkt altijd weer het tegenovergestelde.
de erfzonde.
nooit compleet.
nooit af.
nooit vrede.