aitutaki

......

oorlog

oorlog

elk mens schijnt zijn eigen oorlog te moeten voeren.
welnu dit is al wekenlang de mijne: mijn troepen staan opgesteld in rotten van 3.
ernaast wat afleidings materieel. daaraan kan ik zien of dit gebied actueel terrein is.
weet je dat ze het echt verrekken om in een al gebruikt valletje te duiken??
ze nemen Altijd een maagdelijk exemplaar, ik ben dus zo langzamerhand grootverbruiker bij de plaatselijke boerenbond.
dit alles speelt zich af zo'n 10 cm van mijn hoofdkussen.. ik moet er niet aan dEnken...
en nee, ik doe niet aan gif!

meizoen?

meizoen?

daar komt het vandaan... ik leefde op een tapijt van meizoentjes.hoe veilig kan een kind zijn?mijn tweelingbroertje en ik waren bruidsjonker en meisje.mijn jurkje en strik lichtblauw, hij had een prachtig stokje en ik een boeketje.de avond van te voren had ze mijn haren in pijpekrullen gedraaid, en me duizend keer gezegd dat ik me netjes moest gedragen...keurig lopen, we hebben geoefend, en niet teveel lachen..

kleed

kleed

omdat dat een van de huishoudelijke klussen is die je kunt doen als er sneeuw ligt.kleed naar buiten sjouwen, met de voorkant op maagdelijke sneeuw, hoelang? nou, een tijdje.dan kloppen? geen flauw idee, dus toch maar kloppen.'t fleurt niet noemenswaardig op, maar het karwei geklaard. dat moest al zo'n jaar of negenentwintig om precies te zijn.het is het kleed dat in de babykamer van ons kind lag.dat ik alsmaar niet weg kan doen, en dus nu maar weer naar boven breng.

sneeuw

sneeuw

ouwerwets veel sneeuw! zij rent in de teckelpas, en dan wat langzamer en nog... er zitten dikke brokken in haar vacht.
piept zielig..
wat een prachtige wereld, vandaag geen duiven maar van de rest veel!
nog geen bericht uit uit Aitutaki, de cycloon Percy heeft zijn grootste kracht verloren, maar welke eilanden hij nou precies heeft aangedaan is me niet duidelijk.
Erwtensoep? erwtensoep!

normen en waarden

sigaar
in de jaren vijftig??

zo leer je nog 's wat... neemt geen eind sigaar mee in de kerk....en murmelen is geen gebed...

het zit allemaal in haar kerkboekjes.

stapeltjes stapeltjes van haar leven, gaan door mijn handen.

dat was de truc; luid en duidelijk en letterlijk!

naar de letter leven...

in paradisum

http://www.meizoen.nl/gedichten/gedichten.html#moeder1

pessoa

pessoa

Niet mijn, niet mijn is mijn gedicht.

Wie ben ik het verplicht?

Wie is 't die wat ik schrijf dicteert?

Waarom heb ik geleerd

Van mij te wanen wat het mijne was?

Wie was het die 't mij gaf?

(9-11-1932)

oh oh.. we moeten weer eens terug..

bloemetje

bloemetje

.....'t was in Umbrie, het was aangenaam warm, we aten aan deze tafel en keken uit op eindeloze korenvelden doorspikkeld met rood van klaprozen. als de wijn uit het glas was, ging er een roos in.

zij en haar huis

haar huis moet gegr0eid zijn in zo'n 100 aaneengesloten lome zoele zomers
en kan er met gemak nog honderd aan.
het hooglied van judith herzberg woont er

Je zoenen zijn zoeter dan
zoeter dan honing en ik vind je
mooier en liever,
liever en aardiger nog dan de koning

en al haar vogels, en Lippi.
en zijzelf natuurlijk!
wat een vertrouwd en elegant en beschaafd beeld van een tijd.

he he, het bestaat nog!
zo dichtbij, dank je wel en laten we het nog eens over doen

mooie zondag

Voix la, zong in de refter in Ubbergen, voor een groot en aandachtig publiek.
Het is tegenwoordig een woon/werkgemeenschap maar het heeft nog alles van vroeger tijden.

Ze zongen o.a
De noche

De noche iremos, de noche,
Que para encontrar la fuente,
Solo la sed nos alumbra.


's Nachts gaan wij op zoek naar de bron, enkel bijgelicht door de dorst.

dit zingen al sind stjuttemis, maar ik blijf het mooi vinden.
Ciel en Gonny het Ave Maria van Gounod.. kippenvel! ik dacht meteen....
Yep! en zo heeft alles toch weer met elkaar te maken

er zijn meer mensen die tobben...

omdat Bie zo mooi formuleerde dat van Aartsen zijn draaikont al goed in de olie had gezet, vandaag alle aandacht voor Ayaan.
zoveel fuzz in politiek nederland. ik geloof er niet meer in. internationale pers, gepantserde limousines..wat zeiden we ook alweer? Macht corrumpeert!
ik denk dat ze beter 'in de kunsten' kan gaan....

en sneeuw sneeuw, doosje op de stralendwitte bloeiende hellborussen, alle vogeltjes gewaarschuwd..kortom; er moet iemand zijn die de boel bij elkaar houdt!

sjanetje heeft haar nieuwe geavanceerde log. Prachtig!

vannacht i.p.v. eten logland af zitten schuimen, daar zijn er dus miljoenen van en lang niet allemaal geloofwaardig.
En Doosjes besteld; alweer een stap verder.

broeds?

ben alweer dagen in de weer met in dit geval klavertjes vier, dat ik die dan leuk weg kan geven, en dat ze dan geluk enzo..

en verdomd, de sneeuwklokjes die ik te laat in de beukenhaag heb gezet, komen toch uit!
bovendien ben ik niet de enige: vanmiddag winterkoning gespot met dorre varens in z'n bekje!

morgen sneeuw!

nacht/verhelderend beeld?

bonte specht

bonte specht

hebbes!
door het glas dus wat wazig.
hij/zij? zit altijd aan de voorkant en kan zo het bos in fladderen. die pindacakes zijn te verleidelijk.

veronique lecluse

sari's

Sari's in de boom
In Hambantota maakte nog de meeste indruk de honderden sari's die tot 4 meter hoog in de boom hingen. Tijdens de vloedgolf is van iedereen, dood of levend, de kleren afgerukt. Iedere sari was dus 1 getroffen vrouw. Ongelooflijk......

deze foto en deze tekst zijn uit de site van veronique lecluse.
vriendin van dochter van A.
het is echt ongelooflijk

proudly present

eindelijk in de lucht!
dankzij Sj.... kan er maar geen genoeg van krijgen.
vandaag lente in de lucht, de helleborussen hebben veelbelovend dikke knoppen. sneeuwklokjes bloeien (dat is toch altijd pas met carnaval?) en we hebben vanmiddag onze vakantie bij kees en carine vastgelegd voor half mei.
maar er zijn mensen die het nog beter kunnen.. L en S vertrekken naar een van de cookeilanden.
het paradijs bestaat nog, en dat ze het maar heel leuk mogen hebben!

6 januari 2005

6 januari 2005

vandaag de godvergeten wereld op drift
weten we niet hoe snel op blote knieën
fortuin te graaien op de bodem van ons armzalig bestaan
weten we niet hoe de wrede god te smeken
dat in ieder geval ons leven zijn onverstoorbare gang kan gaan
weten we niet van het verval, hoe te leven
op een aarde doorspateld met lijken
weten we niet hoe snel ons opgepompte zelfgenoegzame masker
te laten vallen voor de god die zich niet dwingen laat
weten we niet
weten we niet

vol vertrouwen

vol vertrouwen...

...kijkt zij de wereld en haar leven in

gaat ze van schoot naar schoot

krijgt ze haar eerste hapje van het oude zilver

de zachte handen die haar dragen

de geanimeerde vertrouwde stemmen

kijk maar goed, en nog eens!

en zie hoe mooi je ons leven maakt