vannacht, in een schoon wit bed, lief, fronsend slapend naast me, heb ik me op mijn rechterzij gedraaid en jouw woorden herhaald: "het is allemaal goed... het is allemaal goed"
en omdat het allemaal goed is heb ik gehuild, mijn kussen nat en nog zoveel zakdoeken meer.
de knoop die gelegd is in de kamer met de ernstige man, het beeld daarachter en jouw verstikte stem; eindelijk ontward.
dag liefke dag liefke
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten