
http://www.meizoen.nl/gedichten/gedichten.html#moeder1
ik kom naast je staan de wereld is klein zo
en al haar vogels, en Lippi.
en zijzelf natuurlijk!
wat een vertrouwd en elegant en beschaafd beeld van een tijd.
...kijkt zij de wereld en haar leven in
gaat ze van schoot naar schoot
krijgt ze haar eerste hapje van het oude zilver
de zachte handen die haar dragen
de geanimeerde vertrouwde stemmen
kijk maar goed, en nog eens!
en zie hoe mooi je ons leven maakt
terwijl de wereld bijna verging, tenminste een flink stuk ervan,waren wij bij elkaar met mensen die ons lief zijn.
dat je dat doet... in de avondkou naar lieve mensen lopen een eindje verderop. dat daar dan de tafel prachtig gedekt staat,al een piepklein beeldschoon kerstboompje met lampjes in de kamer, dat je daar dan de hele avond geniet van een prachtig maal en mooie wijn en van goed gezelschap. en dan in de nacht samen naar je warme bed...
We waren in de stemming om iets leuks te doen met ons weekend.