woensdag, februari 23, 2005

normen en waarden

sigaar
in de jaren vijftig??
zo leer je nog 's wat... neemt geen eind sigaar mee in de kerk....en murmelen is geen gebed...
het zit allemaal in haar kerkboekjes.
stapeltjes stapeltjes van haar leven, gaan door mijn handen.
dat was de truc; luid en duidelijk en letterlijk!
naar de letter leven...

donderdag, februari 03, 2005

pessoa

pessoa
Niet mijn, niet mijn is mijn gedicht.
Wie ben ik het verplicht?
Wie is 't die wat ik schrijf dicteert?
Waarom heb ik geleerd
Van mij te wanen wat het mijne was?
Wie was het die 't mij gaf?
(9-11-1932)
oh oh.. we moeten weer eens terug..

maandag, januari 31, 2005

bloemetje

bloemetje

.....'t was in Umbrie, het was aangenaam warm, we aten aan deze tafel en keken uit op eindeloze korenvelden doorspikkeld met rood van klaprozen. als de wijn uit het glas was, ging er een roos in.

dinsdag, januari 25, 2005

zij en haar huis

haar huis moet gegr0eid zijn in zo'n 100 aaneengesloten lome zoele zomers
en kan er met gemak nog honderd aan.
het hooglied van judith herzberg woont er

Je zoenen zijn zoeter dan
zoeter dan honing en ik vind je
mooier en liever,
liever en aardiger nog dan de koning

en al haar vogels, en Lippi.
en zijzelf natuurlijk!
wat een vertrouwd en elegant en beschaafd beeld van een tijd.

he he, het bestaat nog!
zo dichtbij, dank je wel en laten we het nog eens over doen

zondag, januari 23, 2005

mooie zondag

Voix la, zong in de refter in Ubbergen, voor een groot en aandachtig publiek.
Het is tegenwoordig een woon/werkgemeenschap maar het heeft nog alles van vroeger tijden.

Ze zongen o.a
De noche

De noche iremos, de noche,
Que para encontrar la fuente,
Solo la sed nos alumbra.


's Nachts gaan wij op zoek naar de bron, enkel bijgelicht door de dorst.

dit zingen al sind stjuttemis, maar ik blijf het mooi vinden.
Ciel en Gonny het Ave Maria van Gounod.. kippenvel! ik dacht meteen....
Yep! en zo heeft alles toch weer met elkaar te maken




dinsdag, januari 18, 2005

er zijn meer mensen die tobben...

omdat Bie zo mooi formuleerde dat van Aartsen zijn draaikont al goed in de olie had gezet, vandaag alle aandacht voor Ayaan.
zoveel fuzz in politiek nederland. ik geloof er niet meer in. internationale pers, gepantserde limousines..wat zeiden we ook alweer? Macht corrumpeert!
ik denk dat ze beter 'in de kunsten' kan gaan....

en sneeuw sneeuw, doosje op de stralendwitte bloeiende hellborussen, alle vogeltjes gewaarschuwd..kortom; er moet iemand zijn die de boel bij elkaar houdt!

sjanetje heeft haar nieuwe geavanceerde log. Prachtig!

vannacht i.p.v. eten logland af zitten schuimen, daar zijn er dus miljoenen van en lang niet allemaal geloofwaardig.
En Doosjes besteld; alweer een stap verder.

maandag, januari 17, 2005

broeds?


ben alweer dagen in de weer met in dit geval klavertjes vier, dat ik die dan leuk weg kan geven, en dat ze dan geluk enzo..
en verdomd, de sneeuwklokjes die ik te laat in de beukenhaag heb gezet, komen toch uit!
bovendien ben ik niet de enige: vanmiddag winterkoning gespot met dorre varens in z'n bekje!
morgen sneeuw!

woensdag, januari 12, 2005

bonte specht

bonte specht

hebbes!
door het glas dus wat wazig.
hij/zij? zit altijd aan de voorkant en kan zo het bos in fladderen. die pindacakes zijn te verleidelijk.

dinsdag, januari 11, 2005

veronique lecluse

sari's

Sari's in de boom
In Hambantota maakte nog de meeste indruk de honderden sari's die tot 4 meter hoog in de boom hingen. Tijdens de vloedgolf is van iedereen, dood of levend, de kleren afgerukt. Iedere sari was dus 1 getroffen vrouw. Ongelooflijk......


deze foto en deze tekst zijn uit de site van veronique lecluse.
vriendin van dochter van A.
het is echt ongelooflijk

maandag, januari 10, 2005

proudly present

eindelijk in de lucht!
dankzij Sj.... kan er maar geen genoeg van krijgen.
vandaag lente in de lucht, de helleborussen hebben veelbelovend dikke knoppen. sneeuwklokjes bloeien (dat is toch altijd pas met carnaval?) en we hebben vanmiddag onze vakantie bij kees en carine vastgelegd voor half mei.
maar er zijn mensen die het nog beter kunnen.. L en S vertrekken naar een van de cookeilanden.
het paradijs bestaat nog, en dat ze het maar heel leuk mogen hebben!


zaterdag, januari 08, 2005

6 januari 2005

6 januari 2005

vandaag de godvergeten wereld op drift
weten we niet hoe snel op blote knieën
fortuin te graaien op de bodem van ons armzalig bestaan
weten we niet hoe de wrede god te smeken
dat in ieder geval ons leven zijn onverstoorbare gang kan gaan
weten we niet van het verval, hoe te leven
op een aarde doorspateld met lijken
weten we niet hoe snel ons opgepompte zelfgenoegzame masker
te laten vallen voor de god die zich niet dwingen laat
weten we niet
weten we niet

woensdag, januari 05, 2005

vol vertrouwen

vol vertrouwen...

...kijkt zij de wereld en haar leven in

gaat ze van schoot naar schoot

krijgt ze haar eerste hapje van het oude zilver

de zachte handen die haar dragen

de geanimeerde vertrouwde stemmen

kijk maar goed, en nog eens!

en zie hoe mooi je ons leven maakt


vrijdag, december 31, 2004

laatste dag van het jaar

vreemde dag, het hele leven draait om denken over 'daar'. Nichtje maakt het goed en aan haar nogal luchtige reisverslag te merken hebben ze geen flauw idee wat daar nou aan de hand is.
kan m'n draai niet vinden.
gisteravond laat en gezellig geborreld in het huis van T samen met B en H.
vannacht hoorde ik met een klap de muizenval dichtslaan,daarna een geflap van een klein lijfje, dorst bijna niet te kijken.
jawel ze was uit de val ontsnapt maar wel met ernstig bloedend letsel (zoveel bloed uit zo'n klein beestje)
daar zaten we dan met onze middelbare blote heldenlijven, natuurlijk moest P het beestje opruimen...dat doe ik niet meer... maar gif ook niet..
nou ja dit lijkt me nog het minste van alle leed.
nu T ophalen en samen de dag doorkomen en morgen weer beginnen met een flinke wandeling in groot en goed gezelschap.
het nieuwe licht zit al in de lucht, sneeuwklokjes bloeien, helleborus ook!
ik heb nog nooit zo'n zin gehad in een wereld die weer opnieuw begint, ongeschonden opnieuw maar niet vergeten!

maandag, december 27, 2004

dichtbij geluk

dichtbij geluk
terwijl de wereld bijna verging, tenminste een flink stuk ervan,waren wij bij elkaar met mensen die ons lief zijn.
het zilver gepoetst, veel kaarsen en veel pril geluk.
jazeker we tellen onze zegeningen.
maar zijn ook domweg gelukkig dat het er allemaal nog is, dat het nog steeds bestaat; de onbaatzuchtige liefde/vriendschap. en dat onze kinderen het vanzelfsprekend overnemen.
... en nu worden de doden geteld, met het uur worden het er meer. en past ons nederigheid en doen wat we kunnen.

dinsdag, december 14, 2004

merel

godsamme...ging het toch verkeerd.
omdat het vroor was ik een paar x in de weer de vogeltjes vers water te geven, en dan wel zo weinig dat ze er niet in kunnen badderen. een merel kon het niet laten zijn linkervleugel bevroor en hij kon zich amper meer uit de weg maken, met z´n rechtervleugel vliegen ging wel maar door disbalans viel ie gewoon uit de lucht.
alles afgezochd naar een netje / geen netje dus / en maar een mand en grote badhanddoek gebruikt om ´m te vangen, dat lukt niet. wat stro onder de heg gelegd, en dat heeft ie ook gevonden...maar dood nu.

zondag, december 12, 2004

klein geluk

dat je dat doet... in de avondkou naar lieve mensen lopen een eindje verderop. dat daar dan de tafel prachtig gedekt staat,al een piepklein beeldschoon kerstboompje met lampjes in de kamer, dat je daar dan de hele avond geniet van een prachtig maal en mooie wijn en van goed gezelschap. en dan in de nacht samen naar je warme bed...
ergens op het net vond ik deze foto: goed voor een glimlach!
'k ben niet meer zo gewend aan wijn 's avonds; dus nu beetje brak.
geeft niet; de kachel aan en stapels te lezen

woensdag, december 08, 2004

beeld van ron rooijakkers

keizerkarelpodia 3de prijs
in ieder geval is te zien dat ze de derde prijs heeft.
maar de foto van het beeldje is niet zo best vrees ik. venzogoed zijn we met z'n trots!

zondag, december 05, 2004

een vrouw in berlijn/der untergang/philip roth

roth
We waren in de stemming om iets leuks te doen met ons weekend.
lief was zowaar zijn beloofde vrijdag vrij. We tutten wat aan en de zaterdag was geheel en al voor ons zelf inclusief verse broodjes sapjes kranten. en lang in bad... met ' een vrouw in berlijn', van Anoniem. dagboekaantekeningen van april tot juni 1945. Het lag er al een tijdje, en ik kwam er moeilijk doorheen.
Dit boek wordt bij de boekgrrls uitgebreid besproken. Hoe het mogelijk is dat je in een/zo'n/welke? oorlog overleefd, schrijft deze anonieme vrouw met een zakelijke, koel registrerende pen. Misschien is dat het enige wat je kunt: registreren.
Zij zat in mijn hoofd deze vrouw en ging er moeilijk uit.
Goed, we zouden wat leuks etc. Ergens lekker eten en dan naar de film?
Hij regelt het, en we eten samen (was ineens niet meer zo vanzelfsprekend - dat je ergens lekker gaat eten - ik bedoel na dat boek, waarin zij restjes aardappel verstopt en doseert). En dan was er de film: 'Der Untergang' bijna drie uur in een bioscoop waar de stilte steeds zwaarder werd. Een indringende, imposante, akelige, controversiele heel goeie film.
Bruno Ganz met zijn maffe accent, de fanaten om hem heen, de lieve meisjes. De wereld zoals die is. Ongelooflijk knap dat je zoiets kunt laten zien, nog ongelooflijker dat het bestaat!
De vrouw waarover ik las was daar! In die chaos, ellende,onzekerheid!
En nee geen borreltje meer, maar naar huis.
En daar ligt naast mijn bed 'het complot tegen amerika' van Philip Roth.
Hij beschrijft hoe 'als' Eisenhower geen president was geworden maar in het geval van dit boek Lindbergh. Hoe in een gewoon en tamelijk gelukkig gezin de angst binnendruppelt, hoe effectief een bevolkingsgroep wordt geïsoleerd.
Kortom Hoe dingen gebeuren...
En Hoe hulpeloos we daar in zijn...

Hoe moet dat nou hier met die Mozart/Messias in ons midden?